Η αβάσταχτη ελαφρότητα του Enshitification
-- Μπορεί να θυμίζω λίγο παραπάνω boomer σε αυτή την φάση, και όπου να 'ναι μπαίνω και στην θέση τους. Φυσικά όχι σε θέμα οικονομίας, οχι. 1200 ευρώ και πολλά μου είναι λίγο πριν τα 40. Το θέμα είναι, όπως γράφω και στην κεντρική σελίδα, πως είμαστε στο τέλος των ημερών του web 2.0. Πήγαμε να το κάνουμε 3.0 με τα bitcoins και τις λοιπές παπαριές του blockchain, αλλά όλοι είδαμε πως πήγε αυτό.
Τελικά μήπως έπρεπε να μην σταματήσουμε ποτέ να έχουμε απλά και βασικά πργματάκια; Μήπως το να αφήνουμε την πλατφόρμα σε κάποια απρόσωπη εταιρία και απλά να γεμίζουμε τους servers με δεδομένα που μόνοι μας (πραγματικά, κατάμονοι) δίνουμε απλόχερα για δόσεις ντοπαμίνης, τελικά ΔΕΝ ήταν ο,τι καλύτερο;
Οι απαντήσεις δεν είναι εύκολες μα ούτε και γρήγορες. Όπως και δεν είναι και σταθερές, μιας που ο καθένας πιθανότατα να έχει την δικιά του οπτική σε αυτό. Ο κοινός παρανομαστής είναι πως κάνουμε ελάχιστα πράγματα για να βρούμε κάποια λύση. Είτε λόγω ευκόλιας - και είναι μεγάλο προϊόν η ευκολία, μην νομίζεις - είτε λόγω φόβου του αγνώστου. Η απλής αδιαφορίας και ωχαδερφισμού.
Όπως και να 'χει, η αρχή πρέπει κάπως να γίνει. Ας γίνει με την επιστροφή στο παλιό καλό blogging.
Τι θα γίνει απο εδώ και πέρα;
Θα φροντίζω να επικοινωνώ εδώ περισσότερο. Ταυτόχρονα, επειδή αυτή η πλατφόρμα δεν έχει σχόλια (και καλύτερα) θα πρέπει να βρω έναν τρόπο να μου γράφετε πίσω. Θα πρέπει να κάνω και κάτι καλύτερο με τα γραφικά (αυτά τα λίγα που υπάρχουν) αλλά θα το κρατήσω όσο πιο απλό γίνεται ώστε αν χρειαστεί να μπει κάποιος απο παλιό κινητό ή παλιό υπολογιστή, να μην χρειάζεται να κάνει μεγάλες αλλαγές. Επίσης, θα σας έλεγα να χρησιμοποιείτε RSS για να μην χάνετε posts. Δεν ξέρω αν θα υπάρξουν mails όπως στο Substack. Αυτό θα δείξει μόλις ασχοληθώ λίγο περισσότερο με την πλατφόρμα.
To Twitch; Το Insta;
Και τα δύο θα υπάρχουν κανονικά. Δεν είμαι έτοιμος να αφήσω το σύγχρονο σκατένιο internet και μάλλον έχω ακόμα πράγματα να πω και να κάνω. Απλά εδώ έιναι σαν να καθόμαστε σε ένα δωμάτιο, σε άνετους καναπέδες και μιλάμε χωρίς ενοχλήσεις. Και αυτό είναι που έχω αρχίσει να αποζητώ όλο και πειρισσότερο σε έναν κόσμο που είναι γεμάτο με περισπασμούς, μίσος, άγχος και βιτριόλι. Οπότε είναι, ας πούμε, μια ακόμα επιλογή.
Τα πράγματα θα είναι σε εξέλιξη. Προφανώς αν έχω κάτι καινούριο, θα το "ριξω" σε νέο post. Μου έλειψε αυτό το freeform. Πάρα πολύ. Όχι τίποτε άλλο, νιώθω πως έχω χάσει και το χιούμορ απο τα γραπτά μου και πάντα υπάρχει κόσμος που μου το θυμίζει. Οπότε δεν θα είναι τα πάντα σοβαρά.
Αυτά τα ολίγα. Τα λέμε αργότερα!