Millennial slop: Οι Millennials ρίχνουν το φταίξιμο στους Millennials. Ξανά.
Συνήθως δεν κάθομαι να γράψω πράγματα τη στιγμή που συμβαίνουν, κυρίως γιατί ξέρω πως κάποια από τα λεγόμενά μου που τα βάζω σε κείμενο εν βρασμώ ψυχής, καταλήγουν να γερνάνε πολύ άσχημα. Και επειδή κι εγώ γερνάω πολύ άσχημα και αρχίζω και παραξενεύω, συνήθως τα αφήνω να περάσουν και μετά να γράψω οτιδήποτε.
Και αυτό εδώ δεν αποτελεί εξαίρεση.
Με αφορμή την κυκλοφορία του Metroid Prime 4: Beyond, το οποίο αποδείχτηκε διχαστικό τόσο για τη βάση των φανατικών του Metroid όσο και για την κοινότητα του gaming γενικότερα, δημιουργήθηκε επανήλθε ο όρος “Millennial Slop”.
Ανήκοντας στην ένδοξη (not) γενιά των Millennials και έχοντας ήδη φάει τα σκατά του «να τρως λιγότερα τοστ με αβοκάντο» τη στιγμή που μου έδιναν ψίχουλα για μισθό, ή την «έλλειψη θέλησης για δουλειά» ενώ παρέμενα για 10 χρόνια στην ίδια θέση, ασχέτως της υψηλής αξιολόγησης, είπα να δω τι ακριβώς φορτώνουν στους Millennials αυτήν τη φορά. Απ’ ό,τι κατάλαβα λοιπόν, το Millennial slop είναι ένα νέο woke που ήταν το νέο «δεν μου αρέσει γιατί η ποιότητα είναι σκατά» που ήταν το παλιό «δεν φτιάχνουμε καλά παιχνίδια». Αλλά όπως πάντα φταίει οποιοσδήποτε άλλος εκτός από αυτούς που παίρνουν αποφάσεις για τη δημιουργία των μεγάλων τίτλων.
Στην περίπτωση του Metroid Prime 4: Beyond είναι η προσθήκη των companions και της ασταμάτητης φλυαρίας, ενώ η Samus παραμένει μουγγή και στωική. Η προσθήκη της άδειας ερήμου της Sol Valley και ο γενικότερος χαρακτήρας του παιχνιδιού που είναι πολύ πιο γραμμικός, ακόμα και από το Metroid Prime 3: Corruption. Πως και καλά το έκαναν να “σου κρατάει το χέρι” περισσότερο.
Και έρχομαι εγώ και σκέφτομαι. Γιατί να φταίνε οι Millennials; Αν θυμάμαι καλά και από τις δικές μου εμπειρίες, ήμουν από τις γενιές που μεγάλωσαν με τη σειρά Metroid και είχαν εκτιμήσει την ατμόσφαιρα και την αίσθηση της απομόνωσης. Ήμουν από τις γενιές που έζησαν τα παιχνίδια όταν εσύ έπρεπε να προσαρμοστείς στους κανόνες τους και όχι αυτά σε εσένα. Μέχρι και την εποχή του PS3, παρά την τάση της χρωματικής παλέτας της εποχής στο καφέ-κατουρλί και τη γέννηση των GaaS, και την γιγάντωση της βιομηχανίας των video games, τα παιχνίδια έστηναν ζούγκλες και εσύ την εξερευνούσες.
Ανοίγοντας το καπό και παίζοντας με τα καλώδια
Δεν μπορώ να πω πότε ακριβώς ξεκίνησε η βιομηχανία αυτή να χάνει τη λάμψη της και με ποιους τίτλους. Η αλλαγή δεν είναι το ίδιο χαρακτηριστική με το κραχ των video games τη δεκαετία του 80 ή την καθιέρωση των GPUs στα παιχνίδια για PC τη δεκαετία του 90 για να ορίσουμε ακριβώς τα γεγονότα.
Θα μπορούσαμε βέβαια να πούμε πως συμβάντα όπως το GamerGate συνέβαλαν στην γενικότερη αλλαγή του τρόπου γραφής του αντίστοιχου τύπου. Το άλλο που μπορώ να αναφέρω σαν κάτι που συνέβαλε στην κατάσταση είναι ο πόλεμος κουλτούρας που βρίσκεται ακόμα σε εξέλιξη εδώ και πάνω απο δεκαετία. Οι συζητήσεις των gamers online έπαψαν να έχουν ως κέντρο τα παιχνίδια καθαυτά, αλλά ξεκίνησαν να γίνονται γύρω απο τον πόλεμο στο nitpicking. Κάτι που αργότερα, δυστυχώς, πέρασε και σε άλλα κομμάτια της online και της πραγματικής ζωής, με τα ΛΟΑΤΚΙ+ άτομα και τις θηλυκότητες να βρίσκονται συνήθως στο στόχαστρο και σχεδόν μόνιμα.
Αυτό έχει ως αποτέλεσμα την μόνιμη online γκρίνια στους κύκλους των gamers. Δεν έχει σημασία αν το παιχνίδι είναι καλό ή κακό. Η γκρίνια μπορεί να υπάρξει με αφορμή μια επιλογή they/them σε κάποιο character creator ή μια μαύρη γυναίκα ως ηρωίδα. Οτιδήποτε από τα παραπάνω είναι αρκετό για να υπάρξουν ορδές δυσαρεστημένων gamers, σε σημείο μάλιστα να στέλνονται απειλές κατά σωματικής ακεραιότητας σε developers ή ηθοποιούς.
Όσον αφορά τον όρο slop, αυτό προέρχεται από τις νεότερες γενιές. Για την ακρίβεια την Gen Z και την Gen A, οι οποίες εκφράζουν την δυσαρέσκειά τους για υλικό χαμηλής ποιότητας και προσπάθειας, παράγωγα AI μοντέλων κυρίως, που κατακλίζουν τα σύγχρονα social media. Όχι μόνο σε ο,τι αφορά το video και τον ήχο, αλλά και συζήτηση, αφού πλέον παρατηρείται πως ένας μεγάλος αριθμός χρηστών είναι bots που καθοδηγούνται απο AI, με μοναδικό σκοπό την τοξική συνδιαλλαγή και εν τέλει τον δηλητιριασμό οποιασδήποτε συζήτησης που γίνεται online.
Για να ολοκληρωθεί αυτό το σάντουιτς απογοήτευσης για την ανθρωπότητα, έχουμε τον διαγενεακός φθόνο και το διαγενεακό μίσος. Τα οποίο συναντάμε συχνότερα να το κάνουν οι παλαιότερες γενιές στις νεότερες. Παρατηρείται συχνά στον τρόπο που η γενιά των Baby Boomers φέρεται στους Millennials. Φυσικά, δεν είναι αποκλειστκά εκεί, μιας που και οι Gen Z και Gen A έχουν εκφράσει την δυσαρέσκειά τους για τους Millennials.
Και αφού θέσαμε αυτούς τους πυλώνες, ήρθε η ώρα για το twist: ούτε οι Millennials φαίνεται να μην πολυαγαπάνε την γενιά τους. Όχι επειδή όντως έχουν όντως κάποιο θέμα με τον τρόπο σκέψης ή κάποια συνήθεια, όχι. Απλά ξεχνάνε πως ανήκουν στην ίδια γενιά με κάποιον που δημιούργησε κάτι που δεν τους αρέσει ή θεωρούν υπερβολικό. Δεν είναι απίθανο να υπήρξαν στιγμές που ήρθαν αντιμέτωποι με κάποια πράγματα που προκάλεσαν ετεροντροπή για τους συνομιλίκους τους.
Και το βλέπουμε συχνά να συμβαίνει στον μεγάλο κουβά που λέγεται YouTube. Ακόμα και στην Ελλάδα έχουμε Millennial YouTubers που έκαναν καριέρα βρίζοντας… τους Millennials. Όντας στην μέση όλου αυτού είναι πιθανό πολλοί να έχουν εσωτερικεύσει αυτήν την τοξική εικόνα για την γενιά.
Ας μπουν μερικά πράγματα στην θέση τους
Αυτό με το οτι θα πρέπει να τρωγόμαστε ανάλογα με την ημερομηνία που γεννηθήκαμε λίγο που προκαλεί άπειρα νεύρα. Έχουμε την αστρολογία που ντε και καλά επειδή είμαι ΛΕΩΝ είμαι κτητικός, ισχυρογνώμων, επιβήτορας, ηγέτης και γενικά περιμένουν όλοι να είμαι ο Mufasa σε μορφή ανθρώπου.
Οι κατηγοριοποιήσεις των γενεών δεν έχουν να κάνουν με τα επι μέρους χαρακτηριστικά συμπεριφοράς τους όσο και αν μας αρέσει να βάζουμε κουτάκια - κάτι που δυστυχώς σαν άνθρωποι δεν έχουμε απωλέσει.
Το θέμα είναι πως δεν φταίνε οι Millennials για την αλλαγή της γλώσσας και της έκφρασης. Για παράδειγμα, το “unalive” και η χρήση κομμένων εκφράσεων, προήλθε απο τις αλλαγές στο τι μπορεί να ειπωθεί και τι όχι στις πλατφόρμες video και στα social media. Αυτές οι αλλαγές προήλθαν απο την άρνηση των διαφημιστών - που είναι η κυριότερη πηγή εισοδήματος δημιουργών και πλατφορμών - να συσχετίζονται με αρνητικές εκφράσεις ή εκφράσεις που προκαλούν πόνο.
Ομως οι άνθρωποι οι οποίοι παίρνουν αυτής της φύσεως αποφάσεις, τόσο στις πλατφόρμες όσο και στις διαφημιστικές, ανήκαν σε γηραιότερες γενες την στιγμή που μπήκαν σε ισχύ αυτοί οι περιορισμοί στην γλώσσα. Όμως κατέληξε να είναι κάτι που “φορτώθηκαν” οι Millennials γιατί πολύ απλά ως οι πρώτες γενιές δημιουργών online περιεχομένου, έπρεπε να υπακούσουν σε αυτούς τους περιορισμούς.
Οπότε η “πολιτική ορθότητα”, τουλάχιστον σε γλωσσικά θέματα, δεν είναι ντε και καλά κάτι που χαρακτηρίζει την μία ή την άλλη γενιά. Ας πούμε πως τα πράγματα είναι… περίπλοκα.
Όσον αφορά βέβαια το Metroid Prime 4, που εν τέλει ήταν απογοητευτικό για πολλούς άλλους λόγους, δεν έφταιγαν οι Millennials για το slop. Το franchise δημιουργήθηκε και πούλησε όσο πούλησε απο το 1986 και μετά, με τα περισσότερα παιχνίδια να βρίσκονται εντός της παιδικής και εφηβικής ζωής συγκεκριμένης γενιάς. Τα χαρακτηριστικά που έκαναν την σειρά Metroid Prime δημιουργήθηκαν και εκτιμήθηκαν απο άτομα που ήταν αρκετά μεγάλα για να παίξουν αυτά τα παιχνίδια (μην ξεχναμε πως ήταν αρκετά περίπλοκα για μικρότερες ηλικίες) οπότε δεν καταλαβαίνω γιατί ακριβώς κάποιοι YouTubers, εντός του συγκεκριμένου ηλικιακού γκρούπ, έπρεπε ντε και καλά να συνεχίζουν να ρίχνουν λάδι στην φωτιά.
Γενικά γίνεται να μας δώσουμε ένα διάλειμμα; Αν είναι να μας δώσουμε ντε και καλά χαρακτηριστικά, ας πούμε πως είμαστε κουρασμένοι, πονάμε παντού, δουλεύουμε σε mid-senior και junior positions ενώ έχουμε πτυχία, μεταπτυχιακά και γλώσσες. Το μόνο που μας σώζει είναι πως (μερικοί) μοιάζουμε, ακόμα, με 35άρηδες…
